Fabuła
Ze względu na swoje unikalne Kekke Genkai Akira przez całe życie nie została wysłana na żadną misję, a wioskę opuszczała wyłącznie w towarzystwie ochroniarzy i tylko na krótki okres czasu. Hokage nie mogła pozwolić, by ktoś dowiedział się o istnieniu osoby z takimi zdolnościami i choć Akira rozumiała tę decyzję, nie potrafiła jej w pełni zaakceptować. Jej chęć do wyrwania się została podstępem wykorzystana przez Akatsuki i tym sposobem dziewczyna znalazła się mimowolnie w szeregach organizacji przestępczej. Jej partnerem zostaje Deidara, który - podobnie jak Akira - jest uparty i zawsze musi postawić na swoim. Żadne z nich nie wie, że wymazano im wspomnienia z przeszłości, w której już się spotkali.
~
Właściwie to nie sądziłam, że jeszcze do tego wrócę. Byłam pewna, ze wyrosłam z tego typu twórczości, ale sentyment okazał się silniejszy i tak 8 stycznia 2016 roku powstało DeMarbre. Chyba po prostu za dużo czasu spędziłam z anime "Naruto" (bo, umówmy się, anime mające kilkaset odcinków nawet po ominięciu wszelkich fillerów nie jest pozycją na kilka wieczorów) i szkoda mi marnować tak świetnego materiału do wykorzystania w opowiadaniu.
Wiem, że historia OC porwanej w akasiowe szeregi była już wykorzystywana milion razy, ale jestem zdania, że tak naprawdę nie da się wyczerpać czy zużyć tematu takiego jak ten. Właściwie to zawsze lubiłam czytać FanFicki rozpoczynające się w ten sposób, ponieważ intrygowało mnie, jak pozornie podobne do siebie historie mogą pójść w zupełnie różnych kierunkach. Wystarczy przecież zmienić główną bohaterkę, by wszystko przebiegło zupełnie inaczej, czyż nie? Jestem zresztą zdania, że jakakolwiek twórczość jest lepsza niż żadna (oczko dla Deidary i Sasoriego!) i że radość z pisania to najistotniejsza część tegoż procesu.
Tak, jak najbardziej pojawi się tu wątek romantyczny. Przynajmniej jeden. :>
Z pewnością Was, czytelników, ciekawi pochodzenie adresu bloga. Spieszę z wyjaśnieniem; jest to francuski idiom (a właściwie jego okrojona wersja - całość to "être de marbre") oznaczający "z kamienia" lub "ze skały". Sami przyznacie, że znaczeniowo ma wiele wspólnego z Akatsuki.
Dlaczego tu jestem? Dlatego, że chciałabym podzielić się z Wami tworzoną przeze mnie historią. Dlatego, że bardzo brakowało mi blogowania i uznałam, że FanFiction to świetny pretekst, by w końcu do tego wrócić. Ale przede wszystkim dlatego, że mając własny kącik w internecie czuję się tak, jakbym mogła gdzieś uciec od codzienności w wykreowany przeze mnie - i, oczywiście, Masashiego Kishimoto - świat. A czasem naprawdę bardzo tego potrzebuję.
Ach, jeszcze jedno - postaci mogą wymknąć się spod mojej kontroli i dlatego umywam ręce od jakichkolwiek podejmowanych przez nie działań. Odpowiadam wyłącznie za moje OC - cała reszta Akatsuki w mym zamierzeniu ma być kanoniczna, z niewielkimi tylko zmianami w osobowości, dlatego - dla własnego bezpieczeństwa - po prostu pozwolę im robić swoje. Zawsze istnieje ryzyko, że stworzą Wyjście z Monitora no Jūtsu i wówczas zapłacę wysoką cenę za zmuszanie ich do robienia rzeczy, których robić nie mają ochoty...
"Wyjście z Monitora no Jūtsu" - już Cię kocham :D Ja chcę więcej!
OdpowiedzUsuń